Wat?
Het landschap zoals we het nu kennen, is ontstaan uit een oude meander van de Schelde.
Eeuwen terug is dit gedeelte van de stroom rond een stuifzandheuvel (een ’donk‘) onderhevig geweest aan een proces van verlanding en turfvorming. In de 18de en het begin van de 19de eeuw begon men turf te ontginnen als brandstof voor woningen. Na de turfwinning liepen de ontstane putten van het zogenaamde Berlaars en Overmeers Broek geleidelijk onder water.
Het Berlaars Broek werd leeggepompt, eerst in 1862 en daarna opnieuw na de Eerste Wereldoorlog. Vooreerst werd het hoofdzakelijk bebost met wijmen (of tenen voor mandenvlechtwerk) en na de Tweede Wereldoorlog met populieren (voor de luciferfabricage). Momenteel beheert het Bestuur van Waters en Bossen het Berlaars Broek als bosdomein. Het Overmeers Broek (het huidige Donkmeer) bleef overstroomd en is uitgegroeid tot het bekende toeristische centrum. De wateroppervlakte bedraagt ongeveer 86ha. Het Donkmeer is niet zo diep en bereikt op enkele punten maximaal 3,20m.